Lorin,
Şimdi kainat soluklanır içimde
Göğün göğsünde mahzun bir çığlık
Evlatlığın kutsallığını fısıldar
Düşlerimin yazılmamış dizelerine…

Doğuşunla duygularım ateşte semah döner
Götürür beni yitik çocukluk zamanlarıma
Günaşırı uyanmamış
Lorin lorin çığlıklarına

Sevgiyle çağlayan lorin gülüşün,
Biliyorum Terk eylemez.
Aynı şafaklar gibi serpilip dal verişime…


Ruhumu ıslatan her yağmur sonrası ise
Çöl ortasında susayışım uzaklaşır
Şimdi tek hakikatim
Lorin çığlığı ile sallanan umutlarım…

Çok küçüksün
Yüreğim emanetin
Bir tutma dersim bırakıyorum baş ucuna
Rüzgar fısıldasın sevgimi kulaklarına
Lorin lorin desin yeter..............

(Alıntıdır)